کتاب «موریس و کتاب های پرنده» کتاب تصویری به نقش التیام بخش کتاب در زندگی افراد بخصوص پس از یک فاجعه طبیعی می پردازد. انیمیشن ساخته شده بر اساس آن برنده بهترین انیمیشن ۲۰۱۲ بوده است.
کتاب «موریس و کتاب های پرنده» یک کتاب تصویری در قطع بزرگ است که با تصاویر زیبا کودک را به دنیایی خیالی می برد. جایی که توفان، آرامش و نظم زندگی آقای لسمور را به هم می زند و او که شاهد خراب شدن شهر و خانه اش است، ناگهان خانمی را می بیند که با چند کتاب در حال پرواز است. ولی زندگی نامه او قدرت پرواز ندارد و این تازه آغاز ماجراست.
کتاب پر از صحنه های احساساتی و جالب است. ایده هایی که در انیمیشن گسترش یافته اند و عشق به کتاب را به زیبایی نشان می دهد.
این اثر برگرفته از زندگی واقعی ترویجگری است که پس از توفان کاترینا به پناهگاه ها رفت و برای بچه ها کتاب خواند و فهمید که این کار روحیه و شادی را به بچه ها بر می گرداند. یافته ای که به تدریج در سراسر دنیا مورد استفاده قرار گرفت و این روزها هم، تسهیل گرهای زیادی با همین هدف به مناطق آسیب دیده رفته اند.
کتاب ها ترمیم کننده و درمان گر ما در تمام زندگی هستند. آشنا کردن کودکان با لذت مطالعه، بهترین و ماندگارترین هدیه به آنهاست.
بعضی کتاب ها فقط دقایق ما را پر می کنند و نکاتی را یاد می دهند و گروهی دیگر که تعدادشان زیاد نیست، احساسات و خاطرات ما را تحت تاثیر قرار می دهند. کتاب «فقط یک قصه ی دیگر!» از گروه دوم است.
تمام پدر و مادرهایی را که عادت دارند و داشته اند، برای بچه هایشان کتاب بخوانند غرق در لذت آن لحظه های شیرین می کند. لحظاتی تکرار نشدنی که فرزند کوچک شان سرا پا اشتیاق شده برای قدم زدن در دنیای کتاب ها.
خرگوش کوچولو کتاب «فقط یک قصه ی دیگر!» به یکی دو کتاب زمان خواب قانع نیست. مادر، پدر، مادربزرگ و پدربزرگ برایش کتاب می خوانند_بدون این که از خستگی سرش داد بزنند یا بداخلاقی کنند_ تا این که کتاب ها تمام می شود. قهرمان ما می خوابد اما فردا صبح بلند می شود و می رود تا کتاب خودش را بنویسد و از دوستانش هم می پرسد که چه کتاب هایی را دوست دارند.
استقلال خرگوش کوچولو و عزت نفس او و ارتباطات بسیار زیبایی که در اثر خلق شده و با تصاویری به رنگ های ملایم کامل گشته و شادی شخصیت ها وقتی درباره کتاب حرف می زنند و ارتباط عاطفی قشنگ شان با پدر و مادر از جمله نقاط قوت کتاب «فقط یک قصه ی دیگر!» است.
مهمترین ویژگی کتاب «غول و دوچرخه» از منظر من کودکی ِنویسنده کتاب با دخترش «درسا» در ساحت ادبیات است.
حرکت در سرزمین خیال ورزی و گاه گاه سرک کشیدن به دنیای واقع برای صدا کردن مخاطب به منظور همراهی با نویسنده و درسا و غول بچه قصه.
ماجرا از دزدیده شدن دوچرخه و تماس با پلیس و راه افتادن درسا دختر نویسنده وسط داستان آغاز می شود. پدر و دختر در تعقیب و گریزهای دزد سر از خانه غولبچه ای که مثل آدمیزادها لباس می پوشید اما شاخ هایش از زیر کلاه پیدا است در می آورند غولبچه که گرسنه است و هیزم ها را آتش کرده برای پختن غذای آدمیزادی اما با زغال ها روی دیوار اسم بهترین دوستش را می نویسد و …
در نگاه نخستین با ماجرایی همراه می شویم که مرزهای خیال و واقعیت در هم تنیده دارد. رفت و برگشت درسا از عالم واقع به عالم خیال و ایجاد تعلیق های مداوم برای طرح مفاهیم سلبی مانند دزدی، ترس و غافلگیری در خانه مخوف غول است. نویسنده با همراهی دخترش درسا داستانی هیجان انگیز که پایانی از پیش تعیین شده در ذهنش ندارد را آغاز می کند. در هم تنیدگی خیال و واقعیت مهمترین ابزار او برای معنازدایی از ترس یا دزدی و معناسازی برای ترس و دزدی است.
نگاهی نو و کودکانه به مفاهیمی که بار ارزشی در دایره فضایل/رذایل اخلاقی دارند. عاقبتی مانند زندان برای دزدی و فرار از چنگ عدالت و افتادن به چاله بدتر یک غولبچه رشته ماجراهایی است که کودک با کُشتی ذهنی خود را جای قهرمان می گذارد و باید تصمیمش را بگیرد، بهترین پایان را انتخاب کند و مخاطب قصه هم در این ارزیابی همراه اوست.
مهمترین وجه این قصه خیال پردازی منقطع و جانانه اش است. به شکلی که نیاز به تصویرگری با جزییات ندارد و همراه با کلمات تصاویرو هیجانات پشت چشم های مخاطب به صف می شوند و پر کردن جاهای خالی بر عهده مخاطب گذارده می شود به همین دلیل تصویرگری کتاب کاملا به جا و همراه با قصه است.
کتاب «غول و دوچرخه» مناسب برای بلندخوانی است و به دلیل گستره مفاهیم سلبی و ارزش مدار بهتر است در دسترس کودکان طیف باسواد هشت سال به بالا که زندگی اجتماعی را آغاز کرده اند و قوانین و فلسفه باید و نبایدها را درک و مرز خیال و واقع را می شناسند باشد.
کتاب «چه کسی این بلا را سر شهر آورده؟» با همراهی تصاویر، داستانی از زشتی جنگ را برای کودکان روایت می کند.
کتاب «چه کسی این بلا را سر شهر آورده؟» داستان تانک کوچولویی است که برای اولین بار به جنگ می رود. او گلوله بازی را دوست دارد. او نمی داند جنگ چیست. وقتی با آخرین گلوله اش به شهر می رسد و با شهری ویران رو به رو می شود که نمی داند چه کسی این بلا را سر شهر آورده. اما وقتی که لوله اش را به طرف دخترکی نشانه می رود با دیدن چهره وحشت زده او می فهمد که همه چیز را می فهمد. دلش از غصه پر می شود؛ آن قدر پر که آخرین گلوله در دلش می ترکد و او تبدیل به پرنده هایی سفید و قشنگ می شود.
گربه بازیگوش کتاب «چستر!» با ماژیک اش از روی جلد به خواننده لبخند می زند و شیطنت او را در پایین جلد می بینیم که نام نویسنده و تصویرگر کتاب را خط زده و نام خودش را نوشته.
دعوای میان ملانی و چستر از داخل جلد آغاز می شود. ملانی از نوشتن قصه ای درباره یک موش می گوید که چستر نمی گذارد او بنویسد. او چستر و ماژیک قرمزش را مزاحم می داند و دنبال راهی است تا کل ماجرا را در دست بگیرد اما چستر که اجازه نمی دهد! ملانی چستر را یک گربهٔ بی تربیت و یک گلوله پشمی خودخواه خطاب می کند که همیشه می خواهد حرف آخر را بزند. حتی به خاطر رفتار او از خوانندگان معذرت می خواهد. چستر هم تقدیم نامه ملانی را در کتاب تغییر می دهد و جای اش نام خودش را می گذارد: «برای چستر که بدون او نمی توانستم این کتاب را بنویسم.» و ما نیمه بدن چستر را می بینیم که درون قصه می رود. ملانی آغاز می کند: «روزی روزگاری موشی بود...» و چستر موش را از قصه بیرون می اندازد: «موش چمدان های اش را بست و رفت...» و خودش در قصه ساکن می شود. ملانی هم با موش، سگی بزرگ به قصه می آورد. اما این چیزها چستر را نمی ترساند چون برای سگ می نویسد که گیاه خوار است و هر دو را به خانه ای بیرون شهر می قرستد و شروع می کند به تعریف از خودش! اما ملانی باران می فرستد و همه نوشته های چستر را می شوید و باز دعوای آن ها تا پایان کتاب ادامه می یابد.
کتاب «چستر!» شما را به دنیای جدیدی در داستان نویسی برای کودکان دعوت می کند. حضور چستر در همه جای کتاب برای کودکان هیجان انگیز است. چستر در همه جا در کار ملانی دخالت می کند و نمی گذارد او قصه اش را بنویسد و شخصیت ها را از قصه بیرون می کند. این قدرت نمایی چستر که شخصیتی خیالی است با ملانی که واقعی است، دنیای جدیدی را به کودکان نشان می دهد و خیال پردازی را در آن ها رشد می دهد.
ملانی وات در شهر مونترال کانادا زندگی می کند. او نویسنده و تصویرگر چند کتاب کودک است مانند مجموعه «سنجاب ترسو»، «آگوستین»، «لئون آفتاب پرست»، «بازگشت چستر!» و «یادگیری با حیوانات است.»
چستر از زبان خودش: این خانم اسمش چی بود؟ را فراموش کنید. چستر نویسنده و تصویرگر واقعی کتاب است. کتابی که خود چستر آن را تحسین کرده است.
گربه بازیگوش کتاب «بازگشت چستر!» باز هم اجازه نمی دهد که ملانی داستان اش را بنویسید. با ماژیک قرمزی که دست اش است همه جای کتاب می نویسد، داستان را تغییر می دهد، حتی روی جلد هم نام نویسنده و تصویرگر را خط زده که یعنی این کتاب برای ملانی وات نیست!
از ابتدای کتاب، پیش از آغاز داستان، گفت وگوی ملانی و چستر را می بینیم: «سلام من ملانی وات هستم و با کتاب جدیدی دربارهٔ چستر برگشته ام. اما باز هم این گربه حرف گوش نمی دهد.» و حرف های چستر را با رنگ قرمز می خوانیم که ملانی را به مبارزهٔ نهایی دعوت می کند و ملانی هم تهدید به حذف چستر: «چستر، مراقب رفتارت باش، وگرنه حذفت می کنم.» و چستر می گوید: «حرف های الکی پلکی!»و مبارزه میان ملانی و چستر ملانی آغار می شود از متنی که چستر خطاب به هواداران نوشته و ملانی به پاسخ داده که تمامی نامه های طرفداران را خود چستر نوشته تا تغییر تقدیم نامه کتاب توسط چستر و نافرمانی چستر از ملانی در داستان که از او می خواهد زمان داستان را به خیلی قبل تر ببرد، زمان های بسیار بسیار بسیار بسیار بسیار دور و ملانی درباره چستری بنویسید که چرخ را در غارش اختراع کرده است! اما ملانی هم بیکار نمی نشیند و تمساحی برای خوردن گربه غارنشین می کشد. اما چسنر عقب نشینی نمی کند. میان داستان از یک دایناسور بزرگ و بوگندو می نویسد و با اره نقاشی ملانی را نصف می کند. ملانی سرانجام یک آزمون بازیگری برای پیدا کردن جانشین چستر می گذارد و یکی یکی بازیگران را به درون داستان می فرستد اما چستر از داستان بیرون نمی رود و شیطنت ها تا پایان کتاب و آگهی چستر برای پیدا کردن نویسنده ادامه می یابد!
از خواندن کتاب «بازگشت چستر!» غافل نشوید. کتاب از هیچ چیز نگذشته و کودک را درگیر همه کتاب کرده است از نام نویسنده و تصویرگر تا داخل رو و پشت جلد، شناسنامه و تا پایان کتاب. در همه جا مبارزه چستر و ملانی دنیایی متفاوت، زیبا، بامزه و هیجان انگیز می سازد. این کتاب، تفاوت میان دنیای بزرگسالان و کودکان را به خوبی بازنمایی می کند.
ملانی وات در شهر مونترال کانادا زندگی می کند. او نویسنده و تصویرگر چند کتاب کودک است مانند مجموعه «سنجاب ترسو»، «آگوستین»، «لئون آفتاب پرست».
چستر نویسنده و تصویرگر واقعی و ستاره بهترین کتاب های کودکان است که تا حالا خلق شده اند. طرفدارها در سراسر دنیا با این نظر موافق هستند که او مغز متفکری است که پشت ملانی وات قرار دارد و همه اعتبار این کار با باارزش است. نخستین جلد از این مجموعه «چستر!» نام دارد.
کتاب «ابرها و ساعت ها» از مجموعه کتاب های مهارت های زندگی است که اطلاعاتی درباره بی اختیاری مدفوع در کودکان به مخاطب می دهد.
نویسنده کتاب با روشی خلاقانه، غیرمستقیم در قالب داستانی جذاب به بی اختیاری مدفوع در کودکان پرداخته است. هم چنین در کتاب به علل این پدیده ار نظر جسمی، عاطفی و راه های درمان آن بخصوص از نظر روانی و دارویی اشاره شده است. در این داستان شخصیت اصلی داستان با مشکل بی اختیاری مدفوع روبه روست و هم کلاسی هایش او را مسخره می کنند.
از نکات مثبت این کتاب می توان به انتخاب موضوع اشاره کرد. هم چنین روش آرام سازی کودک با پیشنهاد پزشک معالج، مسایل خانوادگی مطرح شده در کتاب و همذات پنداری مخاطب با آن مانند کار کردن مادر، مرگ پدر و بیماری پدربزرگ از دیگر نکات مثبت کتاب است. تصاویر کتاب نقاشی های رنگی و هماهنگ با متن هستند که به جذب مخاطب کمک می کنند.
مربی می تواند از این کتاب برای آموزش و کمک به کودکانی که مشکل بی اختیاری ادرار یا مدفوع دارند استفاده کند. هم چنین در کتاب اطلاعاتی درباره این موضوع به بزرگترها داده می شود که می توانند از آن در مواجهه با بی اختیاری ادرار و مدفوع در کودکان خود استفاده کنند.
کتاب «فیزیک لعنتی،آلیس در سرزمین علوم» با زبانی ساده، روان و مناسب سن مخاطب اطلاعاتی در باره فیزیک و قوانین گوناگون آن به مخاطب می دهد.
روش ارایه اطلاعات در کتاب خلاقانه، غیرمستقیم و داستانی جذاب است. کتاب به شیوه ای سرگرم کننده وآموزنده مخاطب را با دانشمندان بزرگ فیزیک مانند گالیله، نیوتن، اینشتین، ماری کوری و... و کشفیات آن ها آشنا می کند و با تخیلی شیرین همراه با نوجوان داستان یعنی آلیس به دنیای اسرارآمیز و حیرت آور فیزیک و ارتباط آن با واقعیت های روزمره زندگی می برد و با هر فصل کتاب اطلاعات مخاطب در این باره بیشتر می شود و به خواندن بقیه داستان ترغیب می شود.
معلم می تواند از تمام فصل های کتاب «فیزیک لعنتی،آلیس در سرزمین علوم» برای آموزش غیرمستقیم فیزیک و قوانین آن و معرفی دانشمندان بزرگ فیزیک و کشفیات آن ها با توجه به شیوه ارایه خلاقانه کتاب استفاده کند.
کتاب «درخت دختر» داستان دلنشین رابطهٔ دختری کوچک به نام افرا، درختش و خواهر کوچک تازه واردش است.
دخترک کوچک که به دنیا می آید خانواده اش به یاد او یک درخت افرا می کارند و نامش را هم افرا می گذارند. هر دو افرا پا به پای هم قد می کشند و به نوعی دوست هم هستند. افرا درختش را دوست دارد و از آن مراقبت می کند، برایش آواز می خواند، در سرما کت تنش می کند و درخت در باد برایش می رقصد. تا این که یک روز درختی تازه در کنار درخت افرا سر و کله اش پیدا می شود. یک درخت بید، و همان روز، افرا می فهمد خواهر کوچکش بید به دنیا آمده است. افرا مراقب خواهرش است و وقت هایی که حوصله اش سر می رود و گریه می کند او را زیر سایه درختش می برد. جایی که برای هردویشان جا هست و درخت برایشان می رقصد و بید آرام می شود.
«لوری نیکُلز» تصویرگری را از دوران مدرسه آغاز کرده است. نیکلز نویسنده و تصویرگر کتاب های کودکان است و تاکنون جوایز متعددی را از آن خود کرده است.
پس از موفقیت کتاب «درخت دختر» که در زبان اصلی به نام «افرا Maple» منتشر شده است، نیکلز داستان های دیگری از این دو خواهر را نیز منتشر کرده است. کتاب های «من و خواهرم با هم» و «من و خواهرم دور از هم» از دیگر کتاب های این مجموعه است که انتشارات پرتقال منتشر کرده است.
۱. گفتگو کنید.
پس از بلندخوانی کتاب با سوالاتی مانند زیر ۱ گفتگو شکل دهید.
۲. آلبوم فصل ها
افرا گذر فصل ها و تاثیر آن ها بر گیاهان را با مشاهده ی مداوم درختش می آموزد. همراه کودکان آلبومی از فصل ها و تغییراتی که درختان می کنند بسازید. می توانید درختان همیشه سبز و خزان کننده را نیز با هم مقایسه کنید.
۳. درخت بکارید.
همراه کودکان درخت بکارید. از کودکان بخواهید برای درختانشان نام انتخاب کنند و ۱ شناسنامه درست کنند. اگر کودکان خواهر یا برادر تازه متولد دارند، همراهشان به یاد فرزند جدید درخت بکارید.
۴. قد کی بلندتره؟
به یک حیاط پر گیاه یا یک پارک یا یک فضای طبیعی بروید و بازی اندازه گیری قد راه بیندازید. از کودکان بخواهید گیاهانی که قدشان از آن ها بلندتر یا کوتاه تر است را پیدا کنند.
کمتر کسی پیدا می شود که از نام کتاب «معلم من یک هیولاست!» تعجب کند. دانش آموزانی در همه جای دنیا پیدا می شوند که معلم شان را دوست نداشته باشند و او را خیلی ترسناک ببینند مانند بابی در این کتاب!
اگر تصویرهای کتاب هم همین را به خواننده نشان دهد پس باید باور کنیم که بزرگ ترین مشکل بابی در مدرسه خانم کربی است. بابی او را چندین برابر خودش می بیند با موهایی فر که بیشتر شبیه یال اسب است در تصویر، صورتی سبز، با چشم هایی ترسناک و دهانی بزرگ با دندان هایی تیز و سوراخ های بینی اش نیم صورت اش را پوشانده. خانم کربی پا به زمین می کوبد و می غرد. با این توصیف ها بابی باید هم از او بترسد! اما یک روز تعطیل چیز وحشتناکی بابی را غافل گیر می کند. او در پارک خانم کربی را می بیند. او نه می تواند فرار کند و نه قایم شود. پس می نشیند کنار معلم اش و آن دو با هم حرف می زنند. باد که می آید و کلاه خانم کربی را می برد، این بابی است که کلاهی را نجات می دهد که یادگار مادربزرگ خانم کربی است و بابی می شود قهرمان خانم کربی! آن دو دربارهٔ اردک ها حرف می زنند و کواک کواک می کنند. با هم به جای محبوب بابی بالای تپه می روند و خانم کربی یک موشک درست می کند و به بابی می دهد. اتفاق شگفت انگیزی که در کتاب می افتد، تغییر چهرهٔ خانم کربی در تصویرهاست. کم کم می بینیم که خانم کربی یک زن معمولی و حتی زیباست! از رنگ پوست اش تا سوراخ های بینی و دندان ها و موها، همه کم کم در تصویرها تغییر می کنند. زمانی که بابی از معلم اش خداحافظی می کند، ما چهرهٔ اصلی خانم کربی را می بینیم. اما این پایان ماجرا نیست! خانم کربی باز غرش می کند اما این بار به جای خرسه! و آفرین می گوید برای نمرهٔ بابی اما هنگامی که کسی موشک می اندازد بین کلاس، دوباره صورت اش سبز می شود!
کتاب «معلم من یک هیولاست!» داستانی ساده اما شگفت انگیز را با همراهی تصویرها و قدم به قدم از زاویه چشم کودک کتاب روایت می کند. ما از نگاه او به خانم کربی می نگریم و ترس ها و دوست داشتن های اش را می بینیم. چند خانم کربی در زندگی مان می شناسیم و آن ها را ترسناک می بینیم اما این ترس از نگاه ماست نه برای ظاهر و باطن واقعی آن ها؟
پیتر براون، نویسنده و تصویرگر کتاب، در آمریکا به دنیا آمده و در کالج طراحی آرت سنتر در کالیفرنیا نقاشی خوانده است. در سال ۲۰۰۳ اولین کتاب اش را تصویرگری کرده، پرواز دودو. از او کتاب های «آقای ببر وحشی می شود»، «باغچه پسرک»، «باغ بی انتها»؛ «تو دوست من هستی» و «ربات جنگلی» به فارسی ترجمه شده است.
کتاب «گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه جزیره رنگ ها» قصه ای جذاب و رازآلودست از همراهی و گفت و گوی یک صبح تا غروب نوجوان دوازده ساله ای به نام رهی با یک خانم نقاش غریب و کمی مشکوک.
رهی که دارد با ماتیفو، شخصیت خیالی کتاب محبوبش، در فضا دوچرخه سواری می کند با صدای مادرش از خواب بیدار می شود: او باید برود سر کار.
ای کاش مامان اجازه می داد او بیشتر با دوچرخه مورد علاقه اش «ویوای اف سون ۲۴ دنده سایز ۲۶» باشد. حالا سر چه کاری باید برود؟
مادر توضیح درست و حسابی نمی دهد فقط می گوید برای یک روز کار یک میلیون و صد و سی و چهار هزار تومان بهش پول می دهند. دقیقا همان مقداری که برای خرید دوچرخه «ویوای اف سون ۲۴ دنده سایز ۲۶» نیاز دارد.
اما این چه کاری ست که برای یک روز اینقدر برایش پول می دهند؟ مادرش که هنوز مرددست که او را بفرستد یا نه توضیح می دهد که این بیشتر یک کار انسانی ست و بهتر بود برای این کار پولی نمی گرفتند. در هر حال رهی می تواند انتخاب کند. اگر دوست دارد برای خریدن دوچرخه مورد علاقه اش دو تابستان پشت هم برود جلوی پیتزافروشی، پوست خرگوش تنش کند و مردم را دعوت کند به خریدن پیتزا تصمیم با خودش است. همین الان می توانند زنگ بزنند به مادر کیا و دوست رهی به جای او سر کار برود.
رهی دیگری سوالی نمی پرسد. حتی نمی خواهد بداند این چه کاری ست. آخر ممکن است پشیمان شود و نرود و مجبور باشد همچنان با دوچرخه قدیمی مارک «فلش»اش دوچرخه سواری کند. مادرش از او می خواهد اتاقش را مرتب کند، کتاب های ژول ورن پدرش را به کتابخانه برگرداند و بعد هم لباس نو را بپوشد. رهی البته ترجیح می دهد به اتاقش بگوید جزیره و جزیره اش را هم همان طور که خودش دوست دارد اداره کند. او یک جادوگر بزرگ است. کارهای زیادی ازش برمی آید. او حتی می تواند یک سطل آب را بدون اینکه یک قطره از آن روی فرش بریزد وسط خانه چپ کند. اما مادرش قیچی برش نان را به طرفش می گیرد و اخطار می کند از این کارها انجام ندهد.
رهی از مجتمع شان بیرون می آید، درخت های لیلکی را یکی یکی می شمارد، همراه با مرور تصورات و خیالاتش از جزیره و قهرمان های خیالی کتاب های مجبوبش، به خصوص ماتیفو که پاهایش مثل درخت است و دست هایش مثل پتک، به یک خانه ویلایی بزرگ در منطقه پولدارهای شهر می رسد. جایی که در آنجا خبری از لیکی های خاردار نیست و رهی و دوستش کیا به آنجا می گویند جزیره گنج.
در این خانه رهی با خانم نقاش و همسرش روبرو می شود و بعد از خوردن صبحانه به اتاقی می روند که یک جورایی آتلیه و محل کار خانم پارسا است. اتاقی که خانم نقاش با پیشنهاد رهی آن را جزیره رنگ ها می نامد و خودش را ملکه جزیره رنگ ها.
از اینجا گفت وگوی رهی، جادوگر بزرگ با خانم پارسا، ملکه جزیره رنگ ها شروع می شود. رهی از خیالات و افکارش می گوید، خانم نقاش هم با او همراه می شود و از افکار و زندگی اش می گوید. از نقاشی و تابلوهایش و گوش بریده ونگوگ و نقاشی ادگار دگا برایش می گوید؛ از شوهرش آقای مهندس می گوید که هم معمارست و هم استودیوی ضبط موسیقی دارد و همچون ماهی ریزه زود می آید و زود می رود؛ رهی را به اتاق پسرش، امیرطاها می برد، کمد لباس هایش را نشان می دهد و از رهی می خواهد یکی از لباس هایش را که به رنگ گل کاسنی بپوشد؛ برایش مرغ لیمویی با سالاد روسی و دسر تیرامیسوی ایتالیایی آماده می کند، با هم ناهار می خورند، دوباره به جزیره رنگ ها برمی گردند، جادوگر بزرگ ژست های جور واجور می گیرد، ملکه طرح می کشد؛ و در تمام مدت گفت وگوی آنها ادامه دارد و راز «رهی قرارست برای چه کاری این همه پول بگیرد؟» کم کم بزرگ و عجیب تر می شود و تبدیل می شود به «توی این خانه چه خبر است؟ این حرف ها و جر و بحث های بین خانم پارسا و شوهرش سر چیست؟ اینها در مورد چی حرف می زنند؟ اصلا امیرطاها پسرشان کجاست؟ این همه لباس با سایزهای مختلف فقط برای امیرطاهاست یا پسر دیگری دارند یا نه؟ ماجرای بادخورک ها یا راز تابلوی زنی با گل های داوودی چیست؟ چرا آقای مهندس اجازه نمی دهد خانم نقاش برود بازار گل فروش ها؟»
کتاب «گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه جزیره رنگ ها» قصه جزیره های دورافتاده از هم است. قصه فرمانروای یک جزیره و ملکه جزیره دیگری ست که نه تنها هیچ ربطی به هم ندارند حتی از هم خبر هم نداشته اند، اما وقتی با هم همراه می شوند دنیای همدیگر را می پذیرند، به آن احترام می گذارند، با هم گفت و گو می کنند، از رازهایشان با هم می گویند و گره مشکلات یکدیگر را باز می کنند.
کتاب «گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه جزیره رنگ ها» قصه همراهی یک خانم نقاش با دنیای غریب و خیال انگیز نوجوانی است تا دردها و زخم هایی درمان شوند که نقاشی و طراحی، زندگی در محله پولدارها و قوطی قرص ها از التیام شان برنیامده. شاید هم درمانی موقت تا سالی دیگر و سالگردی دیگر. رمان جمشید خانیان در حین خوش خوانی و سادگی پر است از نشانه ها و المان هایی که مخاطب را در کشف، رازگشایی و تفسیر اثر به فکر و چالش می کشد.
گفت و گوی کتابک با جمشید خانیان درباره کتاب «گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه جزیره رنگ ها
تیلیِ کتاب «تیلی و تانک» فیل کوچولویی است که در یک گردش صبحگاهی در جنگل چیز عجیب و غریبی می بیند که مانند خودش خرطوم و دم دارد اما رنگ اش سبز است.
او یک فیل نیست، یک تانک است. تانک هم تیلی را می بیند که مانند خودش بدنه و برجک دارد اما رنگ اش آبی است و گمان می کند تانک دشمن است و آژیر خطرش را به صدا درمی آورد. اما تیلی می رود نزدیک و همه جای این تانک را می بیند و به او سلام می کند اما پاسخ تانک بوووووم است، شلیک! تیلی فرار می کند اما برمی گردد و باز تانک او را می ترساند. این بار تیلی با یک گل پیش تانک می رود و تانک گمان می کند گل یک اسلحه است و باز صدای بوم! تیلی فرار می کند و گل جا می ماند و تانک جلو می رود و آن را می بیند و می فهمد او دشمن نیست بلکه یک دوست است. اینبار تانک با یک دسته گل پیش تیلی می رود. حالا از ته دل تانک صدایی شاد به گوش می رسد مانند صدای قلب تیلی تاپ... تاپ... تاپ... قلب آن دو برای هم می زند.
دیگری برای ما ناشناخته است و کتاب «تیلی و تانک» این مواجهه با دیگری را به خوبی بازنمایی می کند. کودکان باید خودشان و اطرافشان را به خوبی بشناسند و درک کنند و درک دیگری آنها را در شناخت خودشان هم یاری می دهد. مفهوم دوست و دشمن هم یکی از نکاتی است که این کتاب به زیبایی آن را نشان داده است در کنار خطر جنگ. دشمن برایمان کسی است که او را نمی شناسیم و دوست کسی است که دل مان برای اش تاپ تاپ می زند.
جی فلک مهندسی کامپیوتر خوانده و از طرح هایی که برای چاپ روی تیشرت هایی یک شرکت تبلیغاتی فرستاد وارد دنیای حرفه ای تصویرگری و گرافیک شد. او تصویرهای اش را از خاطره های کودکی خود الهام می گیرد. «تیلی و تانک» اولین کتابی است که او خود نویسندگی و تصویرگری اش را انجام داده است.
کتاب «این پی پی مال کیه؟» اطلاعاتی درباره سرگین جانوران گوناگون مانند فیل افریقایی، پاندا، لاک پشت و... به مخاطب می دهد.
شیوه ارایه اطلاعات در کتاب خلاقانه و ترکیبی از ارائه مستقیم و غیرمستقیم است. ابتدا پرسش «این پی پی مال کیه؟» همراه با تصویر آن مطرح می شود و کنجکاوی مخاطب را تحریک می کند و سپس در صفحه بعد تصویر جانور مورد نظر دیده می شود و در ضمن معرفی آن جانور در باره تغذیه او توضیحاتی در کتاب داده می شود. همچنین در پایان کتاب در باره سرگین و فواید آن برای رشد گیاهان و همین طور درباره بیماری هایی که از طریق سرگین جانوران به سبب وجود کرم ها، باکتری ها و ویروس های در آن ها منتقل می شود، توضیحاتی داده می شود.
در این کتاب همچنین به مقایسه سرگین جانوران گوناگون به عنوان راهی برای تشخیص غذای آن ها اشاره شده است.
از نکات مثبت کتاب می توان به انتخاب موضوع که کمتر به آن پرداخته شده است، شیوه ارایه خلاقانه آن با طرح پرسش و تحریک کنجکاوی مخاطب و رعایت قانون کپی رایت از طرف ناشر کتاب نام برد.
کتاب «ما توی کتابیم» از مجموعه داستان های فیلی و فیگی است که این بار خواننده را با یک موقعیت بسیار شگرف و هیجان انگیز روبه رو می کند.
کتاب «ما توی کتابیم» با جمله ای از فیگی شروع می شود: «دم شما گرم!» جمله ای که خواننده نمی داند خطاب به چه کسی گفته شده است و علامت تعجب بالای سر فیلی هم کمکی به فهم او نمی کند. کافی است کتاب را ورق بزنیم تا متوجه بشویم فیلی و فیگی هم به اندازه ما متعجب و سردرگم هستند. فیلی به فیگی می گوید که فکر می کند یک نفر دارد به آن ها نگاه می کند. فیگی از جا بلند می شود تا اطراف را خوب نگاه کند و ببیند اوضاع از چه قرار است. این جستجو در تصویر هم به خوبی و روشنی نشان داده شده است. فیگی که تا به حال کنار فیلی نشسته و از او کوچک تر به نظر می رسید، حالا جلوتر آمده و از فیلی بزرگ تر دیده می شود، جوری که انگار به مخاطب نزدیک تر شده است. فیگی حرف فیلی را تایید می کند: «یک نفر دارد به ما نگاه می کند.» با این کشف فیگی، تصویرشان نزدیک تر می آید و کاملا روبه روی مخاطب قرار می گیرد. فیگی دیگر شک ندارد که در کتاب هستند و یک خواننده مشغول خواندن آن هاست. فیلی اما هنوز نمی تواند باور کند، از فیگی فاصله می گیرد و پشتش را به او می کند: «چه جوری دارد ما را می خواند؟» فیگی که این رابطه را باور دارد، همچنان در تصویر رو به خواننده و به او نزدیک تر است و می گوید: کلمات توی ابرهای بالای سرمان را می خواند. فیلی با توضیحات فیگی می پذیرد که در کتاب است. فریاد خوشحالی سر می دهد و تصویرش بار دیگر رو به خواننده برمی گردد. گویا تصویرگر قصد داشته با نشان دادن اوج خوشحالی فیلی رابطه اش را با مخاطبانش پررنگ تر کند.
فیگی اما به این رابطه محدود بسنده نمی کند، تصمیم می گیرد هم خواننده اش را به بازی بگیرد و هم هیجان فیلی را چند برابر کند و می گوید می تواند کاری کند که خواننده یک چیزی بگوید به شرط آن که ادامه کتاب را با صدای بلند بخواند. خوشحالی و ذوق فیلی و شیطنت فیگی را کاملا در تصویر می توانیم ببینیم. فیگی می گوید: «آناناس» و خواننده هم طبق قولی که احتمالا داده بود، می خواند: «آناناس» فیلی و فیگی از این که توانسته اند با خواننده ارتباط برقرار کنند خیلی خوشحال می شوند. فیگی از فیلی می خواهد قبل از تمام شدن کتاب او هم یک بار این کار را تکرار کند. فیلی از تصور به پایان رسیدن کتاب خیلی غمگین می شود و اعتراض می کند که دلش نمی خواهد کتاب این قدر زود تمام شود و او باید فرصت داشته باشد چند بار دیگر بگوید «آناناس». در تصویر فیلی را می بینیم که پشتش را به خواننده و احتمالا نویسنده کرده و فریاد می زند: «کلی حرف دارم، حرف های بامزه، باز هم می خواهم بگویم آناناس»
فیگی اما جای قهر کردن یک راه حل تازه می یابد. آن ها خیلی مودب روبه روی خواننده اشان می ایستند و از او می خواهند آن ها را دوباره بخواند.
خواننده اگر دلش نیاید حرف فیلی و فیگی را نشنیده بگیرد و برگردد به آغاز کتاب، تازه معنای جمله اول فیگی را می فهمد: «دم شما گرم» گویی فیلی و فیگی شک نداشتند که دوباره خوانده خواهند شد.
کتاب «ما توی کتابیم» داستانی بسیار ساده و در عین حال تأثیرگذار و تفکر برانگیز است که با کلمات و جملات خیلی ساده و خلاصه نوشته شده است و تصویرها هم در عین سادگی در تکمیل معنای داستان بسیار راهگشا هستند.
کتاب «ما توی کتابیم» ظاهرا برای کودکان نوشته شده است؛ اما در عین حال داستانی است که به نحوی داستان ما آدم بزرگ ها هم هست. این که کتاب زندگی همه ما ورق های محدودی دارد و معلوم نیست زمانی که به آخرین صفحه آن می رسیم تا چه حد موفق شده باشیم کارهایی را که دوست داشتیم انجام بدهیم و این که همیشه کسی هست که دارد ما را نگاه می کند و داستان مان را می خواند.
کتاب «ما توی کتابیم» برنده دو جایزه و نامزده دریافت دو جایزه بوده و مناسب بچه های چهار سال به بالاست. از دیگر کتاب های این مجموعه می توان به کتاب های «ماشین سواری»، «روی سرت پرنده نشسته»، «ما حرف نداریم»، «خوشحال شدی؟»، «غافلگیربازی» و «من قورباغه ام تو چی؟» نام برد.
در کتاب «سردترین روز در باغ وحش» سیستم گرمایشی باغ وحش میلتون میدو خراب می شود و همه با کمک هم باید این مشکل را به شکلی حل کنند.
سردترین روز سردترین هفتهٔ سال است که در باغ وحش میلتون میدو سیستم گرمایشی از کار می افتد. آخر هفته هم هست و تا بخواهد درست شود حداقل سه روز طول می کشد. همه در حال یخ زدن هستند، به جز خرس قطبی که با غرور از جلوی جانوران دیگر رد می شود و به آن ها فخر می فروشد. راه حلی که به فکر آقای پیکلِز، مدیر باغ وحش، می رسد این است که هر مسئول نگهداری، جانور خودش را با خود به خانه ببرد و اول هفته که سیستم گرمایشی درست می شود برگرداند. ادامهٔ کتاب داستان جانورانی است که به خانهٔ انسان های نگهدارندهٔ خود رفته اند و ماجراهایی که در این موقعیت دور از ذهن و عجیب رخ می دهد. آخر هفته می گذرد و جانوران با خاطرهٔ خوش به باغ وحش بر می گردند، اما مدیر و نگهدارنده های باغ وحش مطمئن می شوند که دیگر هرگز نباید این تجربه را تکرار کنند و تلاش می کنند کمک مالی برای تهیهٔ تعداد زیادی پتو و کیسهٔ آب گرم جمع آوری کنند تا دفعهٔ بعد که سیستم گرمایشی از کار می افتد از آن ها استفاده کنند.
«آلن راسبریجر» روزنامه نگار شناخته شده انگلیسی است و مدتی نیز سردبیر روزنامه گاردین بوده است. «سردترین روز در باغ حش» یکی از سه کتاب او برای کودکان است که داستان آن ها در یک باغ وحش می گذرد و اولین تجربهٔ او در حوزه نویسندگی ادبیات کودکان است. راسبریجر در این مجموعه، باغ وحش که فضایی آشنا و جذاب برای کودکان است را به عنوان مکان مرکزی داستان هایش انتخاب کرده است و در هر داستان با زبان طنز سلسله رخدادهای پشت هم و پیچیده ای را که یک رخداد ساده سرآغازشان بوده است روایت می کند.
«بن کورت» تصویرگر انگلیسی کتاب های کودکان است. تصاویر او تکمیل کننده داستان های آلن راسبریجر هستند و کودک را به شخصیت ها نزدیک تر می کنند.
کتاب های «بدبوترین روز باغ وحش» و «شلوغ ترین روز باغ وحش» کتاب های دیگر این مجموعه سه جلدی هستند.
هر بار رخدادی در باغ وحش میلتون میدو آغاز یک دنیا رخداد پیچیده و در هم دیگر است که همه را از رییس باغ وحش تا مراقبین جانوران تا جانوران درگیر خود می کند. در کتاب «شلوغ ترین روز در باغ وحش» ایده به ظاهر آسان مدیر باغ وحش تبدیل به یک به هم ریختگی بزرگ می شود.
آقای راجا که هشت سال است از کرگدن باغ وحش مراقبت می کند پیش مدیر باغ وحش می رود تا برای یک روز به او اجازه دهد مسئول نگهداری جانور دیگری باشد. آقای پیکلِز از این ایده استقبال می کند و اجازه می دهد همهٔ نگهدارنده های جانوران برای یک روز جایشان را با هم عوض کنند. بی خبر از این که چه بی نظمی بزرگی در انتظارشان است. چون هر نگهدارنده فقط نگهداری از جانور خودش را بلد است و رفتارها و قلقش را می شناسد. نگهدارنده ها از پس نگهداری جانوران جدیدشان بر نمی آیند و همه چیز در باغ وحش به هم می ریزد. بی نظمی و شلوغی به بیرون از باغ وحش هم کشیده می شود و شهر را هم در هم می ریزد. بالاخره مدیر باغ وحش و نگهدارنده های جانوران موفق می شوند همه چیز را سر جایش برگردانند و آرامش را به باغ وحش برگردانند. از آن به بعد مدیر باغ وحش مطمئن می شود که هیچ وقت یک بار دیگر اجازه نخواهد داد مسئولین نگهداری جانوران جایشان را با هم عوض کنند.
«آلن راسبریجر» روزنامه نگار شناخته شدهٔ انگلیسی است و مدتی نیز سردبیر روزنامهٔ گاردین بوده است. «سردترین روز در باغ حش» یکی از سه کتاب او برای کودکان است که داستان آن ها در یک باغ وحش می گذرد و اولین تجربهٔ او در حوزهٔ نویسندگی ادبیات کودکان است. راسبریجر در این مجموعه، باغ وحش که فضایی آشنا و جذاب برای کودکان است را به عنوان مکان مرکزی داستان هایش انتخاب کرده است و در هر داستان با زبان طنز سلسله رخدادهای پشت هم و پیچیده ای را که یک رخداد ساده سرآغازشان بوده است روایت می کند.
«بن کورت» تصویرگر انگلیسی کتاب های کودکان است. تصاویر او تکمیل کنندهٔ داستان های آلن راسبریجر هستند و کودک را به شخصیت ها نزدیک تر می کنند.
کتاب های «سردترین روز باغ وحش» و «بدبوترین روز باغ وحش» کتاب های دیگر این مجموعهٔ سه جلدی هستند.
در کتاب «بدبوترین روز در باغ وحش» دفع فاضلاب در باغ وحش میلتون میدو آغاز یک ماجرای پیچیده و در هم دیگر است که همه را از رییس باغ وحش تا مراقبان جانوران و خود جانوران درگیر خود می کند.
در کتاب «بدبوترین روز در باغ وحش» در گرم ترین روز سال بیرون از باغ وحش میلتون میدو یک اتوبوس در چاله ای بزرگ روی لوله های فاضلاب می افتد. لوله ها را می بندند تا کار تعمیرات پیش برود. و این آغاز دردسرهای باغ وحش است. با مدفوع جانوران چه باید کرد؟ نگهدارنده های جانوران هر کدام سعی می کنند به روشی از شر مدفوع جانوران خود خلاص شوند و این آغاز کلی دردسر است و بو همه یی باغ وحش را بر می دارد. بالاخره راهکاری به ذهن آقای پیکلِز، مدیر باغ وحش، می رسد. با کمک جانوران اتوبوس را از چاله در می آورد تا بشود لوله ها را تعمیر کرد. سیستم فاضلاب دوباره راه می افتد و همه نفسی راحت می کشند.
«آلن راسبریجر» روزنامه نگار شناخته شده انگلیسی است و مدتی نیز سردبیر روزنامه ی گاردین بوده است. «سردترین روز در باغ حش» یکی از سه کتاب او برای کودکان است که داستان آن ها در یک باغ وحش می گذرد و اولین تجربه ی او در حوزه ی نویسندگی ادبیات کودکان است. راسبریجر در این مجموعه، باغ وحش که فضایی آشنا و جذاب برای کودکان است را به عنوان مکان مرکزی داستان هایش انتخاب کرده است و در هر داستان با زبان طنز سلسله رخدادهای پشت هم و پیچیده ای را که یک رخداد ساده سرآغازشان بوده است روایت می کند.
«بن کورت» تصویرگر انگلیسی کتاب های کودکان است. تصاویر او تکمیل کننده داستان های آلن راسبریجر هستند و کودک را به شخصیت ها نزدیک تر می کنند.
کتاب های «سردترین روز باغ وحش» و «شلوغ ترین روز باغ وحش» کتاب های دیگر این مجموعه سه جلدی هستند.
کتاب «جک و نگرانی گنده بک» داستان پسری به نام جک است که عاشق ترومپت نواختن است و حالا بعد از چند هفته انتظار قرار است در نخستین کنسرتش بنوازد اما نگران است که اگر در نواختن اشتباه کند مادرش دیگر دوستش نداشته باشد.
نگرانی جک هر لحظه بزرگ و بزرگ تر می شود و مدام تعقیبش می کند. حالا او با نگرانی اش چه می کند؟! آیا او تنها کسی است که نگرانی دارد؟!
این کتاب با تصاویر بی نظیر خود برای کودکانی که ترس از شکست خوردن و طرد شدن از طرف خانواده و یا دوستان خود را دارند مفید و لذت بخش است و به آن ها می آموزد چگونه بر استرس و اضطراب خود غلبه کنند
سم زپاردی نویسنده و تصویرگر کتاب کودک مقیم انگلستان است. او از کودکی نقاشی می کرد و کار در کتاب فروشی را نیز تجربه کرده است و در حال حاضر برای کودکان می نویسد و تصویرگری می کند. «box nowehere» اولین کتاب تصویری او است. سم زپاردی از اکریلیک آبرنگ، مداد، جوهر و کولاژ برای تصویرگری استفاده می کند.
پیش از بلندخوانی، از کودک بپرسید:
پس از بلندخوانی، از او بپرسید:
چه چیزی باعث شد تا نگرانی جک کوچک و کوچک تر شود؟
سپس از او بخواهید عامل یا عواملی که باعث کاهش استرس در او می شود را بیابد و آن را بازگو کند.
کتاب «ما اینطوری زندگی می کنیم!» هفت کودک واقعی از هفت گوشه جهان، پرو، ژاپن، ایتالیا، ایران، هند، روسیه و اوگاندا در محدوده سنی هفت تا یازده ساله از «خود» می گویند.
از آن چیزهایی که «من» آن ها را در دل این جهان بیکران ساخته است. دست مخاطب را می گیرند و از پنجره ای که گشوده اند او را به تماشای زندگی «روزمرهٔ خود می برند. با تصویری از خانه هایشان قصه شروع می شود آپارتمان های بلند تا کپرهای روستایی با چوب و گِل. و بعد کسانی که با آن ها زندگی می کنند، پدر و مادر و خواهر و برادر. می توان تفاوت های ظاهری از لباس تا رنگ پوست و مو را در این قاب دید. لباس های فرم مدرسه، صبحانه و ناهار و شام متفاوت، مسیر خانه تا مدرسه هم بخشی از هویت جغرافیایی دلپذیر این هفت کودک است. معلم ها کنار تابلو و همکلاسی ها پشت میز از دیگر وجوهات مشترک جهان این کودکان هستند، بازی، کمک در خانه، اوقات فراغت و محل خواب و هر کاری که طی روز یا شب انجام می دهیم.
جهانی پر از شباهت و با تفاوت های شگفت انگیز به مثابه یک آلبوم. که می توان مشاهده کرد، ارزیابی و حتا قیاس کرد.
در جلسات آغازین کلاس های فلسفه برای کودکان زیر سن مدرسه بازی وجود دارد به نام «من کی هستم؟» کودکان خود را تعریف می کنند نام شان، علایق شان، روزمره شان، محل تولدشان، بازی های موردعلاقه، غذاهای دوست داشتنی و هر آن چه که می تواند آن ها را در این جهان منحصر به فرد کند. کتاب «ما این طوری زندگی می کنیم!» یک محرک گفتگوی بسیار مناسب و الگوی کاربردی برای چنین بازی هایی است تا کودکان بتوانند هویت فردی خود را در دل زندگی اجتماعی تعریف کنند. «من» خود را بشناسند و از تفاوت ها لذت ببرند. توجه کودکان به راهکارهای متفاوت برای پاسخ به نیازهایی اولیه انسانی مثل خانه، لباس، مدرسه، غذا و بازی مبتنی بر جغرافیا جلب می شود و درک روشن تری از عوامل تفاوت زا خواهند یافت.
کتاب «من قورباغه ام تو چی؟» یکی دیگر از کتاب های مجموعه داستان های فیلی و فیگی است که به همراه تصویرهای زیبا و جذاب ذهن مخاطب کودکِ خود را با یکی دیگر از مفاهیم ظاهرا ساده اما در عین حال پیچیده و مهمی آشنا می کند که هر انسانی از کودکی تا بزرگسالی با آن درگیر است.
کتاب «من قورباغه ام تو چی؟» با صدای قورقور شروع می شود. در صفحه بعد فیلی را می بینیم که روی سرش یک علامت سوال هست و می خواهد بفهمد صدای قورقور از کجا می آید. بلافاصله فیگی با یک پرش، قورقورکنان خود را به فیلی می رساند. تصویر با نقطه چین هایی جهت پرش فیگی را نشان می دهد. فیلی سردرگم ایستاده و فیگی همچنان قورقور کنان دورش می چرخد و می پرد. اگر خواننده نقطه چین ها را دنبال کند، متوجه ارتفاع زیاد پرش فیگی می شود که حتی از بالای سر فیلی هم می گذرد. فیگی خودش را قورباغه معرفی می کند. فیلی ساده اندیشانه دوستش را نگاه میکند و میگوید من فکر می کردم خوک باشی. چون شبیه خوک ها هستی. اما فیگی نمی خواهد دست از قورباغه بودن بردارد و دست به دامن تحلیلی کودکانه می شود که قبلا خوک بودم و از پنج دقیقه پیش قورباغه شده ام.
کتاب «من قورباغه ام تو چی؟» به همین سادگی مساله هویت و ترس از دست دادن آن را برای کودکان بیان می کند. فیلی یکدفعه دچار هراس میشود که نکند او هم مثل دوستش تبدیل به قورباغه شود و مجبور شود صبح تا شب این ور و آن ور بپرد و مگس شکار کند؟ تصویر به زیبایی درماندگی و ترس فیلی و در عین حال شیطنت و بازیگوشی فیگی را نشان می دهد. وقتی فیلی از ترس به گریه می افتد، فیگی اعتراف می کند که همه کارهایش ادا بوده و از او هم می خواهد ادا در بیاورد و در جواب فیلی که نمی داند ادا یعنی چه می گوید: «یعنی کارهایت شبیه یک چیزی به جز خودت باشد.» و از این جا به بعد، طنز داستان دوچندان می شود و کنایه ای می شود به زندگی آدم بزرگ هایی که همیشه خدا ادا در می آورند! با این همه فیلی باز هم حاضر نمی شود ادای قورباغه دربیاورد و بعد از اصرارهای فیگی تصمیم می گیرد ادای گاو را دربیاورد.
کتاب «من قورباغه ام تو چی؟» با پایانی خلافانه قصد دارد به تمام کودکان در هر سنی و حتی به آدم بزرگ ها بیاموزد که انسان باید هر کاری را مطابق با نوع شخصیت خود انجام بدهد و از تکرار بپرهیزد؛ حتی در کاری مثل ادا درآوردن هم باید خلاق بود و ادای چیزی یا کسی را درآورد که به شخصیت خود انسان نزدیک تر است مثل فیلی که عوض ادای قورباغه را درآوردن، تصمیم گرفت ادای گاو را دربیاورد.
کتاب «من قورباغه ام تو چی؟» در فهرست کتاب های پرفروش قرار دارد و برای کودکان چهارسال به بالا مناسب است.
با چه کسانی یا چه چیزهایی بزرگ می شویم؟ در کتاب «با هم بزرگ شدیم درخت ها و من» راوی با درخت ها بالیده است. او از زندگی ای می گوید که شاهد سال های سپری شدن اش درخت ها هستند.
اولین شعر کتاب «با هم بزرگ شدیم درخت ها و من»، روایت گر یک سالگی او و خواب اش، روی پای مادر و زیر پای نارونی است. اولین سالروز آمدن اش، آسمان بالای سرش سبز است. راوی با دیدن درخت ها آغاز کرده و ما هم با دیدن درخت ها و روایت اش از این خواب، کتاب را آغاز می کنیم. در ادامه با او در راه اش همراه می شویم و درخت های بیشتری می بینیم و از افرا و نارون و بلوط و سرو تا پربرگی و بی برگی درخت ها. او زندگی ای را با درخت ها گذرانده، با دوستی با آن ها. تمامی لحظه های زندگی راوی به دیدن و اندیشیدن دربارهٔ درخت ها می گذرد و کتاب با مرگ درخت ها و جای خالی شان پایان می گیرد. اما گوشه ای از قلب راوی همیشه سبز می ماند چون او با درخت ها بزرگ شده است.
مجموعه شعر «با هم بزرگ شدیم درخت ها و من» روایت گر زندگی با درختان است. زندگی ای که بدون حضور درخت ها خالی و بی روح می شود. راوی از همه تجربه هایی می گوید که با درخت ها گذرانده، لحظه هایی که بی درخت ها رنگ نمی گرفت و حالا درخت ها کم کم از کنارش می روند، بریده و قطع می شوند. شعرها، نوجوان امروز را به فراموش شده ترین بخش زندگی شان توجه می دهد، به درخت ها که در کوچه ها و خیابان ها هر روز می بینند و از کنارشان می گذرند و به او یادآوری می کند که زیستن و بزرگ شدن با درخت ها چه تازه و زیبا خواهد بود و بدون آن ها زندگی جای خالی بزرگی خواهد داشت.
صفورا نیری، شاعر کودک و نوجوان و همچنین بزرگسال است. از آثار او برای کودکان می توان به کتاب «سرخ و صورتی»، کتاب «من آبی من سبز» و « مثل یک لبخند» اشاره کرد. کتاب «سرخ و صورتی» او در سال ۱۹۹۲ برنده دیپلم افتخار دفتر بین المللی کتاب کودک و نوجوان شد. صفورا نیری هفت مجموعه شعر برای بزرگسالان دارد.
دخترک کتاب «جادو» روزها و شب ها در انتظار بازگشت پدر جنگجوی اش است. پدر برای مبارزه با غولی رفته که با چشم های اش همه را سنگ می کند.
روزها دخترک کتاب «جادو» کنار پنجره می نشیند و به دریا نگاه می کند و قایقی نمی بیند که پدرش را بازگرداند. شب ها در آینه می نگرد و با خودش فکر می کند غول اگر در آینه نگاه کند چه خواهد شد؟ آخرین شمع خانه هم که می سوزد و تاریکی همه جا را می گیرد، دخترک ناامید از آمدن پدر، از خانه بیرون می رود با شمع و یک چاقو تا پدرش را بیاید. از میان آب تیره دریا شناکنان پیش می رود و به سرزمینی ناشناخته می رسد. از میان باریکه ای در جنگل راه اش را تا خانه چترسازی پیر ادامه می دهد و با چترساز از غول و پدرش می گوید. هدیه چترساز برای مبارزه، چتری به دخترک است. شناختن سرزمینی که غول در آن است، برای دخترک سخت نیست. نشانه ها به او می گویند که غول آن جاست، هیچ صدایی نمی آید، همه رنگ پریده و بی صدا هستند. روی زمین گلی نروییده و صدای پرنده ای به گوش نمی رسد. لرزش زمین زیر پای دخترک، از آمدن غول خبر می دهد. دخترک به زیر چتر پناه می برد. غول که به بالای سرش می رسد، دختر از زیر چتر به او می گوید که خجالتی است و برای دیدن اش باید از سوراخ سقف نگاه اش کند. این بار نوبت غول است که سنگ شود. غول از درون سوراخی که دخترک با چاقو در سقف چتر درسته کرده، به آینه نگاه می کند و جادو به خودش برمی گردد. غول که سنگ می شود، همه سنگ ها جان می گیرند، زندگی باز می گرد، پدر دخترک و آرامش.
در کتاب های تصویری خوب که نویسنده و تصویرگر یک نفر هستند، واژه ها تصویرها می شوند و تصویرها واژه ها. از روی جلد کتاب «جادو» تصویر پر از واژه است برای خواندن و هم زمان دیدن. از چتری که دخترک در دست دارد و به سمتی گرفته که خواننده نمی داند کجاست تا چهره او که نشان ترس ندارد. جنگجوی کتاب اوست! خانه او در جزیره ای است که انگار جز او و پدرش کسی در آن نیست. پدر هم که می رود، او تنها می شود در خانه و جزیره. نمایی دور از جزیره در تصویر می بینیم و بعد سفر او از جزیره به درون دریا و جست وجوی پدر و مبارزه با غول. خط ها در تصویر بیش از نشانه های دیگر، ما را همراه می کنند با دخترک. خط ها نور را نشان می دهند، تاریکی و حرکت.
«جادو» به زیبایی جادوی هماهنگی میان واژه و تصویر را در یک کتاب تصویری نشان می دهد. «جادو» کتابی است درباره تنهایی، جست وجو، امید، شجاعت و چاره جویی. آن چه کودکان در رویارویی با زندگی به آن نیاز دارند.
کتاب «توسعه پایدار و زندگی پایدار: جوامع سبز» یک کتاب علمی اطلاعاتی برای آشنایی نوجوانان با سبک زندگی پایدار است.
نویسنده در این کتاب ابتدا مخاطب را با ردپای کربن و انواع منابع انرژی آشنا می کند و سپس راه هایی برای داشتن زندگی پایدار و جامعه و مدرسهٔ سبز را شرح می دهد. کتاب «توسعهٔ پایدار و زندگی پایدار: جوامع سبز» این سرفصل ها را دارد: انرژی چیست، مصرف انرژِی، ردپای کربن ما چقدر است؟، انرژی و محیط زیست، استفاده از منابع انرژی پاک، صرفه جویی در مصرف انرژی، جهانی فکر کنید بومی عمل کنید، زندگی پایدار، جزیرهٔ انرژی، به سوی یک جامعهٔ سبز، مدرسهٔ سبز، زندگی سبز در خانه، مشارکت شما!
در بخش پایانی کتاب، واژه نامه ای در نظر گرفته شده است که در آن واژه های تخصصی به کار رفته در کتاب شرح داده شده اند. نمایهٔ کتاب نیز در انتهاب کتاب آورده شده است.
«مگان کوپ» یک نویسنده و روزنامه نگار آزاد است که تاکنون بیش از ۸۰ عنوان کتاب علمی اطلاعاتی برای نوجوانان و کودکان نوشته است. بیشتر کتاب های او دربارهٔ شناخت طبیعت و شگفتی های آن، جستجوگری در طبیعت و سبک زندگی پایدار است.
کتاب «توسعهٔ پایدار و زندگی پایدار: جوامع سبز» یکی از کتاب های مجموعه کتاب «انرژی برای آینده» است. از این مجموعه عنوان های «مراقبت از کرهٔ زمین: تغذیه و زندگی سبز»، «ردپای کربن ما: گاهش گازهای گلخانه ای»، «انرژی زیست توده (بیومس): انرژی از مواد زیستی» و «تغییرات آب و هوای کرهٔ زمین: افزایش کربن دی اکسید» نیز به فارسی ترجمه و منتشر شده است.
کتاب توسعه پایدار و زندگی پایدار: جوامع سبز (مجموعه کتاب انرژی برای آینده)
کتاب «ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی اش» داستان نویسنده ای است که قصد دارد داستانی واقعی از حادثه ای هولناک بنویسد. قراردادش را هم با ناشر بسته.
او می خواهد از واقعه ای بنویسد که در نوجوانی شاهدش بوده و پدر و مادرش را هم در آن از دست داده است. ماجرایی که البته صرفا یک واقعه شخصی نیست و با تاریخ کشور پیوند دارد: حادثه آتش سوزی سینما رکس آبادان.
نویسنده به سبک و سیاق همیشگی کاغذ را جلوی رویش می گذارد و یک خط حلزونی روی آن می کشد. خطی که به او در تمرکز و یافتن جزییات دنیای داستانی اش کمک می کند. البته نویسنده خوب می داند قصه اش را باید از کجا شروع کند، شخصیت های اصلی و فرعی کدام اند، مکان داستانش کجاست و چه جزییاتی دارد و در چه ساعت و زمانی رخ داده. او خودش شاهد ماجرا بوده و چون قصد دارد داستانی واقعی بنویسد، فقط کافی ست به حافظه اش رجوع کند و آنها را روی کاغذ بیاورد: سال ۵۷ است؛ او به همراه خواهرش لیالی و دوست هایش زیته، ژان لویی و شملی که یک طناب بسته به پای قورباغه اش، در یک شب گرم نزدیک یک درخت بی عار پشت یک کلیسا در آبادان نشسته اند و فانتا می نوشند؛ یک کامیون ارتش هم با سربازهای خسته و تکیه داده به اسلحه های شان هم از روبروی شان می گذرد. او حتی با خودش قرار گذاشته که قصه اش با آواز یک خواننده عرب آغاز کند که صدایش از رادیوی یک خیاطی در سوی دیگر خیابان به گوش می رسد.
همه چیز به نظر خوب پیش می رود تا اینکه ناگهان چیزی از نقطه کانونی خط منحنی بیرون می پرد. نویسنده سعی می کند تمرکزش را از دست ندهد و به کارش ادامه دهد. اما کمی بعد دوباره آن چیز یا چیز دیگری از توی منحنی بیرون می پرد. نویسنده ابتدا گمان می کند که آن چیز گرد حتما همان قورباغه شملی داستانش است که حالا ایستاده کنار کتاب های سوارشده روی هم و گاهی تکان های ریزی می خورد. اما کم کم متوجه می شود که او یک انسان است. یک پسر سیاه سوخته مو فرفری که لهجه جنوبی دارد، فانتا می نوشد و سراغ خرگوش شکلاتی اش را از نویسنده می گیرد. سیاسمبویی با اسم عجیب و غریب ادسون آرانتس دوناسیمنتو که خودش را قهرمان داستان نویسنده می داند؛ قهرمانی که نویسنده نه از آن خبر داشته و نه قصدی هم بر وجودش. نویسنده حالا باید سعی کند او را یک جوری دک کند تا بتواند برگردد سر نوشتن داستان واقعی اش. اما به نظر می رسد به این راحتی ها نیست و حالا دیگر عوض کردن کاغذ و کشیدن خط های منحنی مکرر و تمرکز روی نقطه کانونی نمی تواند به او کمک کند.
«جمشید خانیان» نویسنده کتاب «ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی اش» برخلاف راوی و شخصیت اصلی رمانش که او هم یک نویسنده است، هم به تفاوت ساختاری و ذاتی واقعیت با داستان - و به بیان بهتر دنیای واقعی با دنیای داستانی- آگاهی دارد و هم «ناخودآگاه» را خوب می شناسد و از نقش و تاثیر پنهانی اش بر دنیای مقابلش که عینی و قابل لمس است آگاه است.
در واقعیت سینمایی به آتش کشیده شده و صدها نفر بی گناه در آن جان داده اند اما حالا در داستان با قهرمانی روبرو هستیم که خواستار تغییر سرانجام ماجراست.
در داستان راوی از همه چیز خبر دارد و جزییات داستانش را آماده کرده اما ناگهان خرگوشی از نقطهٔ کانونی خط منحنی بیرون می پرد که راوی هیچ نشانه ای از او در خودآگاهش پیدا نمی کند صحنهٔ آشنای خرگوش و لانه اش که آلیس را به سرزمین عجایب می کشاند و در نمادپردازی ورود به دنیای تاریک و ناشناختهٔ ناخودآگاه در ادبیات و روانشناسی استفاده می شود و جمشید خانیان با استفاده از همین دو قاعده و البته قاعده سومی که احترام، پذیرش و باور هوش و درک مخاطب نوجوان است و در سایر آثارش نیز دیده می شود، دست به آفرینش اثری می زند که هم واقعیت هولناک تاریخی را بیان می کند و هم داستانی جذاب و خواندنی به نمایش می گذارد.
جمشید خانیان از نویسندگان برجسته ادبیات کودکان ایران است که آثارش جایزه های بسیاری را از آن او کرده است. از آثار مطرح او می توان به کتاب های «طبقه هفتم غربی»، «عاشقانه های یونس در شکم ماهی»، «یک جعبه پیتزا برای ذوزنقه کباب شده» و «گفت و گوی جادوگر بزرگ با ملکه جزیره رنگ ها» اشاره کرد.
در کتاب «پرنده ی مجروح (آموزش به روش مونته سوری)» با داستانی دلنشین از مواجه شدن دو خواهر با یک پرندهٔ زخمی و تلاش آن ها برای مراقبت از آن روبرو هستیم.
لیو و امی خواهر هستند. یک روز صبح کنار پنجره نشسته بودند و نقاشی می کشیدند که ناگهان پرنده ای به شیشهٔ پنجره می خورد و می افتد. آن ها با راهنمایی مادرشان از پرنده مراقبت می کنند تا به هوش می آید و معلوم می شود نمرده است. آن ها برای این که دیگر پرنده ای با شیشهٔ پنجره برخورد نکند، نوارهای رنگی درست می کنند و به پنجره آویزان می کنند.
پرنده ای که به پنجره برخورد می کند نوعی چرخ ریسک بوده است و در انتهای کتاب توضیحات بیشتری دربارهٔ چرخ ریسک ها آمده است.
«او هرمان» عکاسی است که تخصص خود را در زمینهٔ مونته سوری گرفته است. او مدیر مجموعه ای است که به ترویج مونته سوری می پردازد. هرمان بیش از ۲۰ کتاب در زمینهٔ روش آموزشی مونته سوری دارد، از جمله داستان های کوتاهی مانند «پرندهٔ مجروح» که با الهام از این شیوهٔ آموزشی نوشته است.
کتاب «پرنده مجروح (آموزش به روش مونته سوری)» یکی از داستان های کوتاه مجموعهٔ «آموزش به روش مونته سوری» است. کتای «گردش در طبیعت» یکی دیگر از داستان های کوتاه این مجموعه است.
کتاب «پرنده مجروح (آموزش به روش مونته سوری)» برای بلندخوانی مناسب است.
۱. گفتگو کنید.
پس از بلندخوانی کتاب با سوالاتی مانند زیر یک گفتگو شکل دهید.
۲. آلبوم پرندگان
همراه کودکان دربارهٔ پرندگانی که در شهر یا روستای محل سکونتتان یافت می شود پژوهش کنید. سپس آلبومی با تصویر و نام هر پرنده درست کنید. با کمک آلبوم سعی کنید پرندگانی که می بینید را شناسایی کنید.
۳. به پرنده نگری بروید.
اگر در تهران هستید به پارک شهر بروید و به کمک کارشناسان ایستگاه پرنده نگری با پرندگان تهران بیشتر آشنا شوید. اگر در شهرها و روستاهای دیگر هستید سراغ ادارهٔ حفاظت محیط زیست منطقهٔ خود بروید و از کارشناسان و محیط بانان بخواهید برایتان یک برنامهٔ پرنده نگری ترتیب دهند. از حضور راهنمایان کارشناس پرنده نگری نیز می توانید استفاده کنید.
کتاب «زنان در علم: ۵۰ پیشگام جسور که دنیا را تغییر دادند» داستان زندگی علمی۵۰ زن پیشگام در علم است که هر کدام از آن ها با توجه به شرایط سختی که در زندگی با آن روبه رو بوده اند مانند: تبعیض نژادی، جنسیتی و ... توانستند در حوزه های مختلف علمی به کشفیاتی دست یابند.
در این کتاب همچنین جمله هایی از شخصیت های مطرح شده در کتاب و دستاوردهای زنان بر حسب زمان دیده می شود.
تصاویر کتاب نقاشی های رنگی هستند که هماهنگ با متن مخاطب را جذب می کنند.
از نکات مثبت کتاب می توان به انتخاب موضوع و توجه به ریاضیدان و نخبه زن ایرانی زنده یاد مریم میرزاخانی، برنده جایزه فیلد در ریاضی اشاره کرد.
معلم می تواند از زندگینامه این دانشمندان و کشفیات آن ها برای ایجاد انگیزه در نوجوان برای مقابله با مشکلات و رسیدن به درجات بالای علمی وتوجه آن ها به تاثیر بر پیشرفت جامعه استفاده کند.
یک روز شاد برای بازی! خورشید که در کتاب «خورشید خانوم آفتاب کن!» چهره به آسمان می آورد، بازی بچه ها هم شروع می شود: «ما بچه های گرگ ایم/ از سرمایی بمردیم» گرگ ام به هوا، اولین بازی است که با تقلید از بازی آسمان آغاز می شود: «ابرها رو تو جواب کن» بازی نور و تاریکی.
نور آفتاب سیاهی شب را دنبال کرده و از میان ابرها در آسمان تابیده است و سرمای شب جای اش را به گرمای روز و روشنی داده. کودکان با شعر همراه می شوند و به دیدن جنگل می روند، دست در دست هم در تصویر: «بچه آهو رو خواب کن/ اون که عزیز و نازه/ هم بازی اش اون غازه» به کوه و دشت که می رسند، نما بزرگ تر می شود، از کودکان فاصله می گیرد و چشم انداز وسیعی را نشان می دهد تا دورها، خورشید و دشت و جنگل و خانه ها و کوه ها. فضای بازی کودکان باز است و پررنگ و گرم. کودکان با طبیعت یکی می شوند: «ما جوجه ها بلبل/ آواز خون باغ گل» و با شادی می خوانند: «چهچه مون بلنده» و قایق کاغذی به آب می اندازند، کنار رود بازی می کنند و ماهی گیران را می بینند و به ماه خوش آمد می گویند: «به ماه بگو مهتاب کن» و قصه شان را کتاب می کنند: «این قصه رو کتاب کن» یک روز شاد که با طلوع خورشید و بازی شان آغاز می شود به شب و تاریکی می رسد با رنگ هایی سرد اما همچنان شاد. بازی کودکان تا شب و آمدن مهتاب ادامه دارد: «ما بچه های قورقور/ تو این شب و تو این نور/ آواز شاد می خونیم/ می خوایم با هم بمونیم!»
کتاب «خورشید خانوم آفتاب کن!» بازآفرینی از یک ترانه متل ایرانی است. در این بازآفرینی، روایت شکسته نیست و برخلاف اصل ترانه، روایت به پایان می رسد اما همچنان ساختار این بازآفرینی با ساختار متل مطابقت دارد. ترانه متل ها با داشتن ریتمی تند، شاد و بازی گونه می توانند کودکان را با خودشان همراه کنند و این همراهی به آن ها در زبان آموزی کمک می کند. تکرار در ترانه متل، ذهن کودک را به ادامه شعر مشتاق می کند و به ذهن شان نظم می دهد.
کتاب با تصویرهایی شاد و گرم در روز و تصویرهایی با رنگ هایی سرد در شب، روایت گر یک روز کامل از بازی کودکان است. نشانه های تصویری از روز و شب و حیوانات و پرندگان و طبیعت، هم ترانه را کامل می کنند و هم کودکان را با طبیعت همراه.
ناروال کتاب «ناروال تک شاخ دریا» نهنگی است که در یکی از جاهای ناشناخته دریا یک عروس دریایی می بیند به نام ژلی ای. هر دو از دیدن هم تعحب می کنند.
هر دو به هم می گویند که دیگری واقعی نیست و فکر می کنند همدیگر را در خیال شان می بینند و نیروی تخیل شان قوی است. آن ها باورشان نمی شود: «چیزی که توی خیال منه، خیال می کنه که داره من رو توی خیالش می بینه.» برای همین از هم می خواهند ثابت کنند که واقعی هستند. گفت وگوی عجیب و بامزه ای بین شان شکل می گیرد. با اینکه هنوز نپذیرفته اند واقعی هستند اما: «خب، ممکنه تو واقعی نباشی... اما... » و با هم دوست می شوند و وافل می خورند و ما حقایق جالبی درباره هر دو می خوانیم. داستان ادامه می یابد با ناروال که می خواهد برای خودش دسته ای درست کند و کتاب سفیدی که ناروال درست کرده و برای خواندن اش باید تخیل اش کنی و می تواند هر چیزی که دل ات می خواهد باشد.
کتاب اول مجموعه «ناروال و ژلی» درباره مرز باریک میان واقعیت و خیال است که هر زمان می تواند فرو بریزد با دیدن یک ناشناخته و هر زمان می تواند دوباره ساخته شود با تخیل کردن، هم علم است هم تخیل، هم بازی است هم یادگیری، هم دوستی است هم خنده و همه این ها در یک داستان تصویری زیبا درهم تنیده شده است.
از مجموعه «ناروال و ژلی» دو کتاب دیگر هم به فارسی منتشر شده است: «ناروال قهرمان و ژلی فلفلی» و «کره بادام زمینی و ژلی.»
کتاب «غافلگیربازی!» داستانی دیگر از فیلی و فیگی است که این بار مخاطبِ کودک را هم مانند خودشان غافلگیر می کنند. داستان با تماشای بازی سنجابی شروع می شود که قصد دارد دوستش را غافلگیر کند. او پشت تخته سنگی پنهان می شود و همین که دوستش از راه می رسد جلوی او می پرد و غافلگیرش می کند. سنجاب ها از این بازی خوششان می آید و می روند تا باز همدیگر را غافلگیر کنند.
کتاب «غافلگیربازی!» در همان صفحات نخست بر یکی از خصیصه های اصلی رفتار کودکان انگشت می گذارد و آن لذت بردن از تکرار است. کودک اگر از انجام کاری لذت ببرد، آن کار را بارهای بار تکرار خواهد کرد. از دیگر ویژگی کودکان تقلید ساده از یکدیگر است. فیلی و فیگی وقتی می بینند غافلگیربازی چقدر باعث شادی و هیجان سنجاب ها می شود، تصمیم می گیرند آن ها هم آن بازی را امتحان کنند و چون سنجاب ها پشت تخته سنگی پنهان شده و همدیگر را غافلگیر کرده بودند آن ها هم دنبال سنگ بزرگی برای غافلگیر کردن هم می گردند. تصویرها خیلی ساده و در عین حال گویا هستند و به راحتی حس هیجان و خوشحالی فیلی و فیگی را به مخاطب القا می کنند.
فیلی و فیگی هر کدام از یک طرف به سمت تخته سنگ می روند. تصویرها کاملا بیان گر حرکت پنهان و یواشکی آن ها هستند.
هر کدام از آن ها مدتی در یک سمت تخته سنگ منتظر می مانند اما خبری از دیگری نمی شود، حتی یواشکی به آن طرف تخته سنگ سرک می کشند اما چون هر دو همزمان این کار را می کنند نمی توانند همدیگر را ببینند. کم کم فیلی نگران می شود و فکر می کند نکند فیگی گم شده و یا از صخره به پایین پرت شده باشد؟ او همان طور که منتظر نشسته، مدام به اتفاق های بدی فکر می کند که ممکن است برای دوستش افتاده باشد. فیلی حتی فکر می کند ممکن است یک پرنده گنده فیگی را شکار کرده و یا یک هیولای خیلی خیلی ترسناک قصد خوردنش را داشته باشد.
اما فیگی در آن سوی سنگ فکر می کند لابد «فیلی شکمو رفته ناهار بخود.»
فیلی تصمیم می گیرد برود و فیگی را نجات بدهد. فیگی هم دلش ناهار می خواهد. آن ها هم زمان از جا بلند می شوند و همدیگر را می بینند.
در غافلگیربازی فیلی و فیگی که قصد داشتند با بازی و شوخی همدیگر را غافلگیر کنند، واقعا از دست هم غافلگیر می شوند و بر خلاف سنجاب ها از این بازی اصلا خوششان نمی آید و تصمیم می گیرند گرگم به هوا بازی کنند.
کتاب «غافلگیربازی!» مانند دیگر کتاب های این مجموعه با بیانی طنز آمیز قصد دارد حقایق زندگی را برای کودکان آشکار کند، حقایقی که شاید در آغاز کوچک و بی اهمیت به نظر برسند اما در واقع در همه جای زندگی به شکل های مختلف با آن ها روبه رو می شویم، مثل بازی هایی که گاه به شکل حقیقی درمی¬آیند و دیگر خنده دار و سرگرم کننده به نظر نمی آیند.
این کتاب نامزده دریافت دو جایزه بوده و برای گروه سنی چهارسال به بالا مناسب است.
کتاب «دنیای سوفی» یک رمان خودآموز است با طرح و موضوعی گیرا و دلنشین درباره هستی که در سراسر جهان با استقبال چشمگیری روبرو شده است.
کتاب «دنیای سوفی» تاکنون به ۵۹ زبان برگردانده شده و علاوه بر نوجوانان توجه بزرگسالان را هم به خود جلب کرده است.
رمان با نام سوفی آموندسن دختر نروژی تقریبا پانزده ساله آغاز می شود. سوفی یک سری نامه های عجیب و غریب از فردی ناشناس دریافت می کند. نامه ها برای او فرستاده می شود ولی شخص دیگری به نام هیلد مولر را مورد خطاب قرار داده است.
این دو نامه مرموز سوفی را گیج می کند. نامه ها پرسش های فلسفی دشواری را مانند «چگونه جهان بوجود آمد» و «آیا پس از مرگ حیات وجود دارد؟»، «این مسئله را چگونه می توان پاسخ داد؟» و مهمتر از همه «چگونه باید زیست؟» را مطرح می کند. این سئوالات برای دختری مثل سوفی که پدرش او را دختر مو بور می خواند و عاشق حیوانات است بسیار پیچیده است زیرا سوفی هیچ به عقلش نمی رسید که جهان چطور بوجود آمده است. همین قدر می داند که جهان سیاره کوچکی است در فضا در ابتدا سوفی با سه مشکل روبه رو می شود این که چه کسی آن دو پاکت سفید را در صندوق پست گذاشته است. دوم پرسش هایی بود که این نامه ها طرح می کند و سوم آن که این هیلده مولرکناگ چه کسی می تواند باشد و چرا کارت تبریک تولدش برای سوفی فرستاده شده است. سوفی مطمئن است که این سه مسئله به نحوی به هم ارتباط دارد.
چند درس اول شامل نامه های طولانی از یک مرد به نام آلبرتو ناکس است که در خصوص یونان باستان، سقراط و سؤالات اساسی زندگی بشری را عنوان می کند. پس از دریافت چند نامه، سوفی و آلبرتو یکدیگر را ملاقات می کنند
داستان بسیار جذاب و پرکشش است و سعی می کند در ضمن پیش بردن ماجرا، تاریخ فلسفه را به صورت طبقه بندی شده به خواننده آموزش دهد.
کتاب «دنیای سوفی اثر یوستین گردر نویسنده سرشناس نروژی است که چند رمان، داستان کوتاه و کتاب کودک را در کارنامه خود دارد.
او به عنوان یک نویسنده روشن فکر شناخته می شود و کتاب هایی که از زاویه دید کودکان می نویسد بسیار مورد توجه هستند.
در این کتاب های او از تکنیک متافیکشن (فراداستانی) و داستان در داستان استفاده می کند و درباره حس شگفتی کودکان نسبت به دنیا کاوش می کند. معروف ترین اثر گردر کتاب «دنیای سوفی» است.
یوستین گردر در خانواده ای تحصیل کرده در اسلو پایتخت نروژ متولد شد. او از ابتدا علاقه عمیقی به مطالعه، نوشتن و تدریس داشته و در رشته های الهیات و زبان های اسکاندیناوی تحصیل کرده است.
اولین فعالیت ادبی او بعد از ازدواجش و با همکاری در نوشتن چندین کتاب درسی در مورد الهیات و فلسفه انجام شده است. پس از آن او سال ها در یک دبیرستان به تدریس فلسفه پرداخت و انتشار کتاب هایش را از سال ۱۹۸۶ آغاز کرد و در سال ۱۹۹۰ برای کتاب «راز فال ورق»، جایزه منتقدان ادبیات نروژ و جایزه ادبی وزارت امور علمی و فرهنگی را از آن خود کرد. از ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۵ او پیوسته برنده چندین جایزه معتبر در نروژ و اروپا شده است.
پس از انتشار کتاب «دنیای سوفی» او به یک نویسنده تمام وقت تبدیل شد و هر چند سال یک بار کتابی را روانه بازار می کند.
علاوه بر نویسندگی، یوستین گردر به طور فعال در حمایت از حقوق بشر و ترویج و توسعه آن کوشیده است. به همین هدف، در سال ۱۹۹۷ او و همسرش جایزه سوفی را بنیان نهادند که سالانه به حامیان محیط زیست و توسعه گران اهدا می شود.
کتاب هایی از قبیل دنیای سوفی، راز فال ورق، دختر پرتقالی، دختر رهبر سیرک (مرد داستان فروش)، مایا، درون یک آینه درون یک معما، راز تولد، زندگی کوتاه است، سلام کسی اینجا نیست؟، کتابخانه سحرآمیز بیبی بوکن و قصر قورباغه ها این نویسنده به فارسی ترجمه شده و منتشر شده اند.
و از روی کتاب «دنیای سوفی» فیلم و بازی رایانه ای به همین نام ساخته شده است.
این کتاب را نخستین بار حسن کامشاد به فارسی ترجمه و نشر نیلوفر منتشر کرده است. چهار ترجمه دیگر از این کتاب و نسخه ای با خط بریل برای نابینایان و نسخه ای صوتی نیز از آن منتشر شده است.
